അൻസാർ… നിശ്ശബ്ദമായി നന്മ ചെയ്ത ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ

ആരാമ്പ്രം(കോഴിക്കോട്): ചില മനുഷ്യരുടെ വിയോഗം ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രം നഷ്ടമല്ല. അവർ കടന്നുപോയ വഴികളിൽ ആശ്വാസം ലഭിച്ച അനേകം മനുഷ്യരുടെ കൂടി നഷ്ടമാണ്. ആരാമ്പ്രം കണ്ണിച്ചാമ്പുറത്ത് അബ്ദുറഹ്മാന്റെ മകൻ അൻസാറിന്റെ മരണം അത്തരത്തിലൊരു വേദനയാണ്.
വെറും 33 വയസ്സായിരുന്നു അൻസാറിന്റെ പ്രായം. പക്ഷേ ആ ചെറിയ ജീവിതത്തിനുള്ളിൽ അദ്ദേഹം ചെയ്ത നന്മകൾക്ക് കണക്കില്ല. അതിൽ പലതും ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അറിയിക്കണമെന്ന് അൻസാറിന് ആഗ്രഹവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പബ്ലിസിറ്റിക്കോ പേരിനോ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവകാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ. സഹായം ആവശ്യമുള്ള ഒരാളെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞാൽ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ ഇടപെടുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവമായിരുന്നു. സ്വന്തം പ്രദേശമെന്നോ പരിചയക്കാരനെന്നോ നോക്കിയിരുന്നില്ല. എവിടെയെങ്കിലും ഒരാൾ പ്രയാസപ്പെടുന്നു എന്നറിഞ്ഞാൽ, അവിടെ അൻസാറിന്റെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.
പലപ്പോഴും പോലീസുകാർ പോലും സഹായം ആവശ്യമുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ അൻസാറിനെ സമീപിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. സമൂഹത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയവർ, ജീവിതപ്രയാസങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ടവർ, ഭക്ഷണത്തിന് പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന കുടുംബങ്ങൾ—അവർക്കൊക്കെ കഴിയുന്ന സഹായം എത്തിക്കാൻ അൻസാർ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു.
മാസംതോറും പല കുടുംബങ്ങൾക്കും ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങൾ എത്തിച്ചുകൊടുക്കുമായിരുന്നു. വീൽചെയർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സഹായസാധനങ്ങൾ ആവശ്യക്കാർക്ക് എത്തിക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇതൊന്നും വലിയൊരു കാര്യമെന്ന മട്ടിൽ അദ്ദേഹം ആരോടും പറയാറില്ലായിരുന്നു. പലപ്പോഴും ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കൾ പോലും പിന്നീട് മാത്രമാണ് ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നത്.
രക്തദാനം അൻസാറിന്റെ മറ്റൊരു വലിയ നന്മയായിരുന്നു. സ്വയം രക്തം നൽകുന്നതിനൊപ്പം മറ്റുള്ളവരെയും രക്തദാനത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചു. മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതമായതിനാൽ ഒരിക്കൽ എസ്.ഐ. ഫിറോസ് തമാശയായി ചോദിച്ചു:
“അൻസാർ, നിന്റെ ശരീരത്തിൽ അത്രയും രക്തമുണ്ടോ കൊടുക്കാൻ?”
അപ്പോൾ അൻസാർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞ മറുപടി ഇന്നും മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു:
“മുകളിൽ ഒരാൾ ഉണ്ടല്ലോ…”
അന്ന് ഒരു തമാശയായി പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ, അൻസാറിന്റെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഫിറോസിന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങി. മറ്റുള്ളവർക്കായി തന്റെ രക്തം പോലും നൽകാൻ മടിയില്ലാതിരുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതവിശ്വാസം ആ ചെറിയ വാക്കുകളിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അൻസാർ ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് കുന്ദമംഗലത്തെ ഐശ്വര്യ ഇലക്ട്രിക്കൽസ് എന്ന സ്ഥാപനത്തിലായിരുന്നു. ജോലിക്കിടയിലും തന്റെ ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യരുടെ പ്രയാസങ്ങൾ കാണാനും അവർക്കായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനും അദ്ദേഹം സമയം കണ്ടെത്തി.
അൻസാറിനെക്കുറിച്ച് ഇന്ന് എഴുതുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായം ലഭിച്ചവരുടെ പേരുകൾ ഒരുപക്ഷേ നമുക്ക് മുഴുവൻ കണ്ടെത്താനാകില്ല. അദ്ദേഹം സഹായിച്ച കുടുംബങ്ങളുടെ എണ്ണവും അറിയില്ല. എത്ര തവണ രക്തം നൽകി, എത്ര പേരെ രക്തദാനത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചു, എത്ര വീൽചെയറുകൾ എത്തിച്ചു, എത്ര വീടുകളിൽ ഭക്ഷ്യസാധനങ്ങളെത്തിച്ചു—അതിന്റെ കണക്കുകളും ഒരുപക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
കാരണം, അൻസാർ കണക്കുവെച്ചത് നന്മകളുടെ എണ്ണമായിരുന്നില്ല; ഒരാളുടെ പ്രയാസം മാറിയോ എന്നതായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് വലിയൊരു കാര്യമാണ്. നന്മ ചെയ്യാൻ വലിയ സമ്പത്തോ അധികാരമോ ആവശ്യമില്ല. നന്മ ചെയ്യാനുള്ള ഒരു മനസ്സ് മാത്രം മതി. ആ മനസ്സായിരുന്നു അൻസാറിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്.
ഇന്ന് അൻസാർ നമ്മോടൊപ്പമില്ല.
പക്ഷേ, അദ്ദേഹം സഹായിച്ച ഒരാളുടെ കണ്ണുനീരിൽ അൻസാറിന്റെ ഓർമ്മയുണ്ടാകും. അദ്ദേഹം നൽകിയ രക്തത്തിലൂടെ ജീവൻ നേടിയ ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ അൻസാറുണ്ടാകും. അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം എത്തിച്ച വീട്ടിലെ പ്രാർത്ഥനയിൽ അൻസാറുണ്ടാകും. അദ്ദേഹം കൈപിടിച്ചുയർത്തിയ ഒരാളുടെ നന്ദിയിൽ അൻസാറുണ്ടാകും.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അൻസാറിന്റെ മരണം ഒരു സാധാരണ മരണമല്ല.
നിശ്ശബ്ദമായി നന്മ ചെയ്ത ഒരു മനുഷ്യൻ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭാവം ശബ്ദമില്ലാതെ തന്നെ ഒരുപാട് ഹൃദയങ്ങളിൽ വേദനയായി പടരും.
അൻസാർ ജീവിച്ചത് 33 വർഷം മാത്രം.
പക്ഷേ, ആ 33 വർഷം കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ചില മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ അവശേഷിപ്പിച്ച നന്മയുടെ അടയാളങ്ങൾക്ക് ഒരുപക്ഷേ ഒരു ജീവിതകാലത്തേക്കാൾ ദൈർഘ്യമുണ്ടാകും.